De meneer met de basketbal

Blog expeditie SX sociaal domein Stein
13
apr

De meneer met de basketbal

Het team sociaal domein van de gemeente Stein ging op expeditie naar inspiratie in SX Eindhoven. Tim Smeets (beleidsmedewerker) vertelt en deelt zijn ervaringen die dag.

In 2017 heeft de gemeente Stein ervoor gekozen het beleid rondom ons sociaal domein opnieuw te formuleren. Uitgangspunten hierbij waren ‘samen met betrokkenen die dit onderwerp raakt’, ‘met mensen waarvoor je het doet‘ en ‘het moest iets anders zijn dan dat we al hebben’. Je kunt het ook integraal met stakeholders, interactief en innovatief noemen. Om dit proces in goede banen te leiden hebben we hulp gekregen van Negen uit Eindhoven. Op dinsdag 10 april werden we door Negen uitgedaagd deel te nemen aan Expeditie SX in Strijp-S, Eindhoven. Aan mij is gevraagd een stukje te schrijven om deze dag met jullie te delen. Zoals jullie lezen, ga ik dit op mijn eigen manier doen, op een manier die Japke D. Bouma zou waarderen. Engels jargon en jeukwoorden zijn aan mij niet besteed. Desalniettemin hoop ik dat jullie bij het lezen van dit stuk een goede indruk krijgen van deze leuke en inspirerende dag.

We werden tussen 9 uur en half 10 ’s morgens in Grand Café De Stip ontvangen. Sandra en ikzelf waren samen vanuit Meers met de auto richting Eindhoven gereden. Met een beetje geluk niet de laatste keer deze week voor mij, maar dit zullen vooral de voetbalvolgende collega’s begrijpen (Hup PSV!). Nadat we de auto in de PSV parking gezet hadden liepen we richting de plaats van bestemming. Onderweg zag ik een meneer een basketbal uit zijn fietstas halen en deze op het daarvoor bestemde basketbalveldje stuiterend en dribbelend in de basket proberen te mikken. Hij herhaalde dit kunstje keer op keer. Ik zei nog tegen Sandra “Nou, daar moet je ook maar zin in hebben in je eentje”. Later deze dag blijkt deze basketbalmeneer onbewust een vrij grote inspiratiebron voor mij te zijn geweest.

Rond half 10 arriveerden Sandra en ik uiteindelijk bij het SX gebouw waar we met de trap naar de eerste verdieping liepen. Wat meteen opviel waren de aanduidingen van verbranding van calorieën per traptrede die stonden weergegeven. Zo moest traplopen waarschijnlijk weer leuk (of zinvol) worden. Ik vond het een leuk en tevens confronterend idee, maar heb toch stiekem gekeken of er in de lift ook een calorieaanduiding te vinden was. Tevergeefs.

We werden door Negen meegenomen in een korte terugblik op het beleidsplan en de uitvoeringsagenda Sociaal Domein. Er waren veel positieve reacties over de manier waarop we tot het plan zijn gekomen, maar ook werd de positief kritische bril af en toe terecht opgezet. We willen immers allemaal verbeteren daar waar we kunnen. Wat opviel was dat een discussie over een beleidsplan uiteindelijk verzandt in een poging om met elkaar op het eerste oog veel eenvoudigere problemen op te lossen. Hoe kan bijvoorbeeld het aantal overleggen drastisch teruggebracht worden? Hoe weten mensen van beleid wat er speelt bij de uitvoering en andersom? Hoe zoeken we elkaar fysiek meer op? Het leverde leuke en interessante discussies op.

Daarna was het tijd voor een rondleiding in het gebouw. Het toch al zo bruisende Strijp-S, het terrein van de oude Philips-fabrieken in Eindhoven, is sinds de zomer van 2014 een bijzonder initiatief rijker. Het historische pand SX (1914), waar voorheen de glasfabriek van de Eindhovense multinational gevestigd was, is omgetoverd in een centrum voor sport, marketing en media. De symboliek van de letters SX kan niet treffender: Sport vormt de rode draad voor de bewoners die in de driehoek ‘sport, marketing en media’ actief zijn en X staat voor kruisbestuiving, het vermenigvuldigen van activiteit en natuurlijk eXperience. We zagen een schitterend gebouw waarin een uitdagende sfeer hing. Een sfeer waarin werk bijna niet meer voelt als werk. Al realiseer ik me ook dat dit erg romantisch gedacht is. Veel jonge mensen, een frisse inrichting (in Grand Café De Stip staan dezelfde banken als in mijn woonkamer. Fris dat ik ben!), de nieuwste ontwikkelingen en alles rondom het thema sport. Ik denk oprecht dat als je een vernieuwend idee wilt bedenken je in dit gebouw helemaal aan je trekken komt. Na de rondleiding zijn we aan de slag gegaan in 2 groepen om vanuit een spelvorm een vernieuwend idee te ontwikkelen om eenzaamheid van inwoners in Stein tegen te gaan.

In mijn groepje kwam al snel die meneer met die basketbal weer ter sprake. Want als dorpse jongen had ik, sneller dan ik had gehoopt, toch een vooroordeel klaar. Tijdens het ochtendgedeelte had ik me namelijk dusdanig gepositioneerd in de vergaderruimte dat ik mooi zicht had op een gedeelte van Strijp-S. Ik zag bussen, treinen, groepen mensen, wandelaars met en zonder hond, hardlopers, mensen die aan het skeeleren waren, fietsers, met bakfiets. Een bierdrinkende man. Studenten met hun laptop buiten aan een picknicktafel. En ik zag die basketballende meneer in het gezelschap van een mevrouw. De mevrouw maakte allerlei onnatuurlijke en moeilijke uitziende bewegingen. Ze rende over het basketbalveldje, ze sprong, ze kroop. En toen zag ik het! De man met de basketbal was een persoonlijke trainer (ik blijf volhouden!) die bezig was de sportieve en lijfelijke doelstellingen van de mevrouw te behalen. Tekenend dat juist ik, sportief dat ik ben, toch enigszins verbaasd reageerde op die basketbal-meneer. Maar tijdens deze groepsopdracht bleek daar wel juist de crux te liggen. Want die meneer maakte mij nieuwsgierig. Nieuwsgierig waarom hij daar alleen met zijn basketbal was. Maar het liet ook zien dat we, ondanks dat we zelf vaak vinden van niet, een beperkt beeld van de wereld hebben. Ga in onze gemeente maar eens op een veldje tekeer zoals die meneer en mevrouw op dat basketbalveldje. Mensen zouden opkijken, lachen, verbaasd en verward kijken, maar ook nieuwsgierig zijn. Maar waarom? Gebruik maken van de openbare ruimte die de gemeente je biedt om jezelf en mensen met een doel (afvallen, spierkracht ontwikkelen etc.) te helpen. Eigenlijk laat dit simpele voorbeeld zien waar wij in Stein nog veel van kunnen leren wat mij betreft. Stel je open op, toon durf en lef, probeer dingen uit, kijk om je heen, leer van anderen, zie kansen en geen belemmeringen. Als persoon maar óók als organisatie. Ik roep mensen op om de spreekwoordelijke spiegel eens voor hun neus te houden. Hoe moeilijk maken we het elkaar door te verwachten dat we vernieuwend moeten zijn in een traditionele (mag ik zeggen soms starre) organisatie als een gemeente? Ik ben van mening dat ruimte voor creativiteit leidt tot meer vernieuwing. En creativiteit wordt niet geprikkeld door tijdsdruk, maar wel door vrijheid en plezier. Daar zit de winst, ook in Stein! Voor een goede mop heb ik overigens nog wel wat namen van collega’s voor jullie!

Ook constateerde ons groepje dat de gemeente deze inwoners het goede voorbeeld moet geven. Hoe anders kun je van inwoners verwachten dat ze meedenken? Dat ze vernieuwend en creatief moeten zijn? Je zaait wat je oogst! Al onze goede bedoelingen ten spijt, een dag in Strijp-S maakt duidelijk dat er nog een lange weg te gaan is. Maar duidelijk is ook dat we zonder twijfel op de goede weg zijn. Maar een snufje ‘verbeter de wereld begin bij jezelf’ realisme zou geen kwaad kunnen. Persoonlijk denk ik echt dat daar de meeste winst te behalen is.

Het andere groepje had de opdracht concreter uitgevoerd. Zij tekenden (dat was een mogelijkheid in deze opdracht) een omaatje dat vanuit haar luie stoel, met een VR-bril live de voetbalwedstrijd van haar kleinzoon mee kan volgen. Ze tekenden ook een giraffe, doelend op het feit dat het mogelijk zou moeten zijn dat oma vanuit thuis in feite de wereld rond kan gaan (op safari in Afrika). Hierbij staat zij in contact met diegene die deze reis daadwerkelijk maakt of de voetbalwedstrijd echt bezoekt. En eventueel ook met andere VR-brildragers. Waaruit weer vervolgcontact of afspraakjes kunnen volgen. Een voorbeeld dat vernieuwend is, maar ook durf en lef vergt. Waarom kan dit wél in plaats van waarom kan dit niet?

In Grand Café De Stip genoten we daarna van onze lunch; soep en diverse (kleuren) broodjes. Na de lunch hebben we nog een presentatie gekregen over storytelling & storysharing oftewel, in mijn eigen woorden, verhalen vertellen en verhalen delen. We leerden dat een boodschap beter blijft hangen als het met een (goed) verhaal wordt verteld. Storytelling is een eeuwenoude kunst, bedacht door de Griekse filosoof en wetenschapper Aristoteles, die nog steeds springlevend is (de kunst, meneer Aristoteles is helaas niet meer onder ons aangezien hij 384 jaar voor Christus is geboren). Een verhaal vertellen dat je publiek leuk vindt, zal onthouden en de interactie mee aan wil gaan, is zowel fascinerend als ontzettend lastig. Maar volgens veel deskundigen wel nog steeds de beste manier om iets te communiceren.

Rond 2 uur ’s middags sloten we deze dag in Eindhoven af en vervolgden we onze weg naar huis. Wat mij betreft een inspirerende, leerzame maar vooral leuke dag. ’s Avonds werd ik nog vreemd aangekeken in Meers toen ik alleen aan het basketballen was. Maar vanaf die dag in Eindhoven weet ik wel beter….

Leave a Reply